بخش ۴۱ - مهر جمال یار که چون روح در تن است

مهر جمال یار که چون روح در تن است
منت خدای را که نهان در دل من است ۱
در جواب او ۲

امروز روز کاچی و دوشاب و روغن است
مرغان برف را چو به دنیا نشیمن است ۳

گر جوز مغز سوده بود روی باش او
بی شک بدان که مرهم جان و دل من است ۴

ای مطبخی مدار تو دوشاب ازو دریغ
کاین آب دار چون جسد، آن روح این تن است ۵

تخم گیاه چون نکند در میان او
هر مطبخی که پخت یقین دان که دشمن است ۶

همکاسه را چو رغبت کامل نیافتم
بی دولتی اوست ولی دولت من است ۷

هر کس نخواهد و نکند فکر کاچی ای
مردش مخوان که در دل مردان کم از زن است ۸

صوفی به غیر لوت زدن هیچدان بود
آری نصیب او ز ازل باز این فن است ۹