بخش ۴۲ - هر که دل در هوس آن بت رعنا دارد

هر که دل در هوس آن بت رعنا دارد
گو درآ زود که بر دیده من جا دارد ۱
در جواب او ۲

هر که با جوش بره قلیه تمنا دارد
واقف سر نهان نیست که سودا دارد ۳

می برد دل ز همه گرسنگان در شب و روز
نخود آن حسن که در صحنک بغرا دارد ۴

تلخیی هر که نبیند به دم رفتن دوج
هر که او معده پر از گرده و حلوا دارد ۵

سر به کونین فرو ناورد از عیش و نشاط
در بغل هر که به اسرار منقا دارد ۶

هیچ دانی چه بود عمر و حلاوت با او
صحنک شیر برنجی است که حلوا دارد ۷

خلق گویند مخور خربزه کو صفرائی است
دلم از بهر همین واقعه صفرا دارد ۸

ز غم خوشه انگور ببین صوفی را
همه شب تا به سحر رو به ثریا دارد ۹