بخش ۵۰ - بوی سنبل ز دم باد صبا می آید

بوی سنبل ز دم باد صبا می آید
خوش دلم هر چه از آن یار به ما می آید ۱
در جواب او ۲

بوی حلوای تر این دم ز کجا می آید
که مشام من از آن بو به نوا می آید ۳

تکه گوشت نهادم به دهن دل گفتا
شاه بنگر که به سر وقت گدا می آید ۴

می رسد کاسه اکرای عدس، نان تنک
با حذر باش که آشوب و بلا می آید ۵

دل که بیمار شد از آرزوی قلیه برنج
با عسل گرده کنون بهر شفا می آید ۶

از بیابان عدم می رسد اکنون ریواج
مکنش عیب اگر بی سر و پا می آید ۷

گویم اوصاف کمال و صفت شربت قند
که به پرسیدن صوفی به صفا می آید ۸

می رسد بوی کباب از حرم مطبخیان
تو مپندار که از باد هوا می آید ۹