بخش ۶۷ - دلی که در رخ جان پرور تو شیدا نیست

دلی که در رخ جان پرور تو شیدا نیست
درین جهان نتوان یافت زان که پیدا نیست ۱
در جواب او ۲

کدام دل که در او آرزوی بغرا نیست
کدام سینه که در وی خود این تمنا نیست ۳

چنان شدم زتمنای گوشت مستغرق
که از تفکرش این دم به خویش پروا نیست ۴

مگر که قامت زناج سرو را ماند
که سرو هست ولیکن چنین دل آرا نیست ۵

به خوان اطعمه گر صد هزار لوت آرند
به پیش خاطر من چون برنج و حلوا نیست ۶

حلیم گرم به روز خنک بده طباخ
نمی دهی تو به سرما، ترا سر ما نیست ۷

تو نان و ماس نگفتی که خوش بود به بهار
غلط مگوی که هرگز چو شیر و خرما نیست ۸

ز بعد سرکه و ططماج هیچ چیز دگر
به نزد صوفی بیچاره چون منقا نیست ۹