هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از درد و اشتیاق فراوان خود به معشوق یا موضوعی دیگر سخن می‌گوید. او از احساسات شدید خود می‌گوید که از حد معمول فراتر رفته و باعث سقوط و نابودی او شده است. در ادامه، اشاره‌ای به بوی خوش غذا (کباب) و تأثیر آن بر روح و روانش دارد. همچنین، از تغییر حالات روحی و تلخ شدن دنیا پس از گذشتن برخی موقعیت‌ها صحبت می‌کند. در نهایت، صوفی با دیدن غذا و نان، از محنت‌های گذشته می‌گذرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد.

بخش ۹۰ - دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشت

دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشت
از پا در اوفتادم و آبم ز سرگذشت ۱
در جواب او ۲

دردم ز شوق گرده ز اندازه در گذشت
وز شوق کله آب من اکنون زسر گذشت ۳

آمد شمیم کله بریان به نیمشب
جانبخش و مشکبوی، نسیم سحر گذشت ۴

دعوت برای خاطر من بی قیاس ده
چون اشتهای بنده ز اندازه در گذشت ۵

مستغرق شمیم کباب تنور بود
دل آن زمان زمطبخیان بی خبر گذشت ۶

بر من جهان و هر چه درو هست تلخ شد
از پیش من چو دعوت شیر و شکر گذشت ۷

صوفی به پیش باز فراق و کباب و نان
هر محنتی که بود دگر مختصر گذشت ۸
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۸۹ - سر بلندی بین که دایم در سرم سودای اوست
گوهر بعدی:بخش ۹۱ - از لطف دوست سکه دولت به نام ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.