بخش ۹۳ - آیم به نهانی به سر کوی تو هر شب

آیم به نهانی به سر کوی تو هر شب
جویان لب لعل تو ای دوست لبالب ۱
در جواب او ۲

هر چند که نان است در آفاق مقرب
خواهد دل من صحنک پالوده لبالب ۳

از گرده ما هست مه چارده دریاب
وز شمسی ما شمس فلک آمده در تب ۴

این حسن و ملاحت که بود نان تنک را
گویا مگر از آب حیات است مرکب ۵

ای دل چو مقیم حرم مطبخیانی
می باش در آن کعبه مقصود مودب ۶

ما را مکن امروز فراموش، کدک گفت
هر چند که حلوا و برنج است مقرب ۷

ای دل مکن از قلیه کدو دعوی سیری
چون دعوتیان را بود این کفر به مذهب ۸

دایم دل صوفی به برنج است و به حلوا
این مرتبه عالی است زهی خوبی مشرب ۹