بخش ۱۰۶ - نانوشته مانده است

نانوشته مانده است ۱
در جواب او ۲

آن کس که خورد کاسه اوماج سیر داغ
از وی عجب مدار تو آشفتگی دماغ ۳

صحن مزعفری که به دست آورد کسی
دارد دلش ز لذت و عیش جهان فراغ ۴

چون زلبیا نگاه کن اندر تمام دهر
نشکفته است یک گل احمر ز هیچ باغ ۵

قناد را نگر که در آن شیشه های او
رخشنده قرص صندل و لیموست چون چراغ ۶

ای خرم آن زمان که بود بر حلیم گرم
در پیش من کشیده بود مطبخی ایاغ ۷

ترشی چو با برنج مزعفر بدید گوشت
گفتا قرین شدست به هم عندلیب و زاغ ۸

چون مهر دعوت است سرشته به جان او
صوفی به دهر چاره ندارد ازین بلاغ ۹