بخش ۱۱۴ - کسی که دیده بود آن نگار رعنا را

کسی که دیده بود آن نگار رعنا را
عجب عجب که ملامت کند دل ما را ۱
در جواب او ۲

در آن زمان که کنی ساز دیگ بغرا را
ز غم خلاص کنی گشنه های شیدا را ۳

به روی صحنک پالوده چیست این آرا
«به خط و خال چه حاجت جمال زیبا را» ۴

ز نان گرم شود زنده این دل مرده
ببین به صورت او معنی مسیحا را ۵

به دعوتی چو رسیدی بیا غنیمت دان
به کس نداد چو چرخ اختیار فردا را ۶

کجا به صحبت سنبوسه ره برد آسان
به فکر، کس بگشاید مگر معما را ۷

به عمر خود ننهد او بخور بر آتش
کسی که بشنود از دور بوی گیپا را ۸

به کاینات برابر نمی کند صوفی
جمال گرده بریان و شیر خرما را ۹