بخش ۱۱۸ - تا بر رخ آن مه نظر انداخته دیده

تا بر رخ آن مه نظر انداخته دیده
صد گونه بلا این دل بیچاره کشیده ۱
در جواب او ۲

آن کس که لب دلبر سنبوسه گزیده
صد شکر خدا را که به مقصود رسیده ۳

امروز چه حال است که آن بره بریان
چون آهوی وحشی ز من خسته رمیده ۴

بوی حبشی پست کند نکهت نان را
این نوع بلای سیه امروز که دیده ۵

ماننده گیپا دل پر دارم از اندوه
تا بر رخ بریان نظر انداخته دیده ۶

در روی زمین هیچ صدائی به از این نیست
کاواز بر آید که مزعفر برسیده ۷

حاصل که ز عمرش نبود هیچ تمتع
هر کس نمک دیگ حلیمی نچشیده ۸

جز باد ندیدست به کف صوفی مسکین
چندان که پی صحن مزعفر بدویده ۹