هوش مصنوعی: شاعر در این متن از لذت و گرمای قلیه‌های دو پیاز و ناله‌های همراه آن سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که بار دیگر این تجربه برایش پیش آید، زیرا آن را مایه عمر دراز می‌داند.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم ساده و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بخش است. همچنین، هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای برای گروه‌های سنی پایین‌تر ندارد.

بخش ۱۳۹ - ابتدای رباعیات

یارب چه خوش است قلیه های دو پیاز
آن ناله زار اندر آن سوز و گداز ۱

باشد که به دست من فتد بار دگر
زناج که هست مایه عمر دراز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۳۸ - دیگ حبشی مفاخرت داشت
گوهر بعدی:بخش ۱۴۰ - یارب به کرم توانگرم گردانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.