شمارهٔ ۵۲ - یار دلنواز

دوباره بر تنم آن جان رفته باز آید
اگر به تربتم آن یار دلنواز آید ۱

ز بعد مردنم از یار، مدعا این است
که بر جنازهٔ من، از پی نماز آید ۲

ز بخت خویش، جز این از خدا نخواهم من
که یار نوسفرم از ره حجاز آید ۳

سزد که بر همه خوبان، کند کرشمه و ناز
دمی که راست به قدش، قبای ناز آید ۴

شکوه سلطنت خسروی دهد بر باد
شبی به خلوت محمود، اگر ایاز آید ۵

حکایت خود و، در قید و بند زلف نگار
اگر که شرح دهم قصه ام دراز آید ۶

به کوی میکده هر کس، ز راه صدق نرفت
گمانم آنکه خجالت کشیده باز آید ۷

حقیقت است رهی راست، تا به منزل عشق
کسی بدان نرسد کز ره مجاز آید ۸

پری رخا! دل «ترکی» به پیش غمزهٔ تو
کبوتری ست که در چنگ شاهباز آید ۹