قصیده ۸۸ - وعدهٔ این چرخ همه باد بود

وعدهٔ این چرخ همه باد بود
وعده رطب کرد و فرستاد تود ۱

باد شمر کار جهان را که نیست
تار جهان را به جز از باد پود ۲

دانا داند که ندارد به طبع
آتش او جز که ز بیداد دود ۳

زود بیفگن ز دلت بند آز
تا شوی از بندگی آزاد زود ۴

جان تو مایه است و تنت سود کرد
سود به مایه همی آباد بود ۵

مایه نگه‌دار به دین و مخور
انده این سود مپرساد سود ۶

بس که نوشتی و نویساد از آنچ
نیز چنین کس منویساد سود ۷