هوش مصنوعی:
این متن به تفاوت بین افراد خردمند و جاهل میپردازد. افراد جاهل، با وجود تعداد زیاد، فاقد درک و شعور هستند و سخنان خردمندان را درک نمیکنند. در مقابل، خردمندان ارزش سخنان خوب را میدانند و از آن بهره میبرند. متن همچنین به بیارزشی جاهلان در مقایسه با خردمندان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربهی کافی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
قصیده ۸۷ - از بهر چه این خر رمه بیبند و فسارند؟
از بهر چه این خر رمه بیبند و فسارند؟
یک ذره نسنجند اگر بیست هزارند ۱
گفتن نتوانند، چو گوئی ننیوشند
کز خمر جهالت همه سر پر ز خمارند ۲
ارز سخن خوب خردمندان دانند
کز خاطر خود ریگ بیابان بشمارند ۳
مشک است سخن نافهٔ او خاطر دانا
معنی بود آن مشک که از نافه برآرند ۴
مر جاهل را نبود اندازهٔ عالم
صد مرغ یله قیمت یک باز ندارند ۵
یک ذره نسنجند اگر بیست هزارند ۱
گفتن نتوانند، چو گوئی ننیوشند
کز خمر جهالت همه سر پر ز خمارند ۲
ارز سخن خوب خردمندان دانند
کز خاطر خود ریگ بیابان بشمارند ۳
مشک است سخن نافهٔ او خاطر دانا
معنی بود آن مشک که از نافه برآرند ۴
مر جاهل را نبود اندازهٔ عالم
صد مرغ یله قیمت یک باز ندارند ۵
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۵
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قصیده ۸۶ - ز بند آز به جز عاقلان نرستهستند
گوهر بعدی:قصیده ۸۸ - وعدهٔ این چرخ همه باد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
