شمارهٔ ۸۴ - صد هزار افسوس

زجور چرخ ستمکار، صد هزار افسوس
که کرده روز مرا تار، صد هزار افسوس ۱

عزیز فاطمه شد از جفای چرخ، دریغ
به دشت کرب و بلا خوار، صد هزار افسوس ۲

لوای شاهی سلطان یثرب و بطحا
به کوفه گشت نگون سار، صد هزار افسوس ۳

علم نگون و علمدار با تن بی دست
به نی شده سر سردار، صد هزار افسوس ۴

سری که فاطمه شستن غبار گیسو، رفت
به نوک نیزه، اشرار، صد هزار افسوس ۵

رخی که بود چو خورشید روی خاکستر
نهاد خولی غدار، صد هزار افسوس ۶

به راه شام، سکینه غمدیده تا به شام خراب
کشید محنت بسیار، صد هزار افسوس ۷

فغان که از ستم کوفیان دون، به حسین
کسی نماند مددکار، صد هزار افسوس ۸

نشست عابد بیمار، در خرابهٔ شام
به زیر سایهٔ دیوار، صد هزار افسوس ۹

دریغ و درد که «ترکی» به دشت کرب و بلا
نبود زمرهٔ انصار، صد هزار افسوس ۱۰