شماره ۴۴ - ز روی، تا مه من زلف پر زتاب گرفت

ز روی، تا مه من زلف پر زتاب گرفت
هزار نکته روشن بر آفتاب گرفت ۱

غراب شب بر زلف وی آشیان دارد
که صبح ناز سپید آن سیه غراب گرفت ۲

شراب بیغش ساقی فزود مستی من
بدان مثال که هستی من شراب گرفت ۳

خوی از جبین به زمین ریخت یار گلرخ من
همه بساط زمین در گل و گلاب گرفت ۴

جهان چو، سینه سینا شد از تجلی نور
مگر، ز رخ مه من نیمه شب نقاب گرفت ۵

الست ربکم اول سئوال جانان بود
ز مهر و ماه بلی ربنا جواب گرفت ۶

خراب مردم چشم مراست خانه ز آب
دو چشمه را نتوان بست و راه آب گرفت ۷

بیا، به کوی خرابات از طریق ادب
که عقل کل به ادب جا در آن جناب گرفت ۸

تو راست بر سر چشم جهان مکان «حاجب »
که یار پیش تو ناگه ز رخ حجاب گرفت ۹