هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات شاعر نسبت به فردی به نام امیر است که به او تهمت کفر زده و تمام گفتههایش را دروغ و خلاف میداند. شاعر همچنین به زکریا اشاره میکند و از دوستش میخواهد که جای دل او باشد، اما احساس آرامش ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای لحن اعتراضی و استفاده از واژههایی مانند «کافر» و «بی بفٰافنْ» است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، محتوای عاشقانه و احساسی آن برای سنین بالاتر قابل درکتر است.
شماره ۱۱۹ - امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
هر قولُ که به من کردی تمومْ خلافنْ ۱
زکریّا سُونْ، سَر تا به په (پا) شکافنْ
ای دوستْ ته جا دلْ وَمّه، ندارمهْ آرمنْ ۲
هر قولُ که به من کردی تمومْ خلافنْ ۱
زکریّا سُونْ، سَر تا به په (پا) شکافنْ
ای دوستْ ته جا دلْ وَمّه، ندارمهْ آرمنْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
