هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و علاقهی خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که اگر بداند قلم در دست معشوق است، خود را فدای او میکند. این شعر سرشار از احساسات عاشقانه و ایثار در راه معشوق است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان و استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۴۷ - چِلُویی دوسْ مه، هر دم چِلُو دَری تو
چِلُویی دوسْ مه، هر دم چِلُو دَری تو
زرِ شیشهره مونّی، گِلُودَری تو ۱
اگر دونّم که قلم فرُو دری تو،
اونوخت اِمِّهْ من، اوّلِ خُودری تو ۲
زرِ شیشهره مونّی، گِلُودَری تو ۱
اگر دونّم که قلم فرُو دری تو،
اونوخت اِمِّهْ من، اوّلِ خُودری تو ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶ - چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸ - سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.