هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات خود دربارهٔ زندگی و چالشهای آن سخن میگوید. او به بلندپروازی و مقاومت خود اشاره میکند و بیان میکند که در برابر سختیها ایستادگی میکند. همچنین، به نوعی انتقاد از نابرابریهای اجتماعی یا رفتارهای ناعادلانه اشاره دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، ممکن است نیاز به تجربهٔ زندگی برای درک کامل احساسات و پیامهای آن داشته باشد.
شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
چهرهْ نَویّمهْ، منْ چمرْ دارمهْ گَوشهْ ۱
هر چَنْ تو آقا بویی، سنگینه گوشهْ
نهل بنده ره تَشْ دَکْفهْ بَکُوشهْ ۲
چهرهْ نَویّمهْ، منْ چمرْ دارمهْ گَوشهْ ۱
هر چَنْ تو آقا بویی، سنگینه گوشهْ
نهل بنده ره تَشْ دَکْفهْ بَکُوشهْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.