هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان یک عاشق بیان میشود و نشاندهندهی عمق احساسات و وابستگی او به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آیینه و فرشته، نشان میدهد که بدون معشوق، هیچ چیز ارزش و زیبایی ندارد و زمان بدون او بیمعناست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانهی عمیق و استفاده از استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل احساسات بیانشده نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۹۶ - آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
فرشته به ته رو، پر و بالْ نمنه ۱
کچی کچیلک، مه دوست، چهحالْ نمنه
یک روز ندیین، صد و سی سالْ نمنه ۲
فرشته به ته رو، پر و بالْ نمنه ۱
کچی کچیلک، مه دوست، چهحالْ نمنه
یک روز ندیین، صد و سی سالْ نمنه ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - من قلندروار شومّه سر دروازه
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - بالْ ره تُو نده، طاقتِ تُو ندارمه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
