هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از امیر گنه بیانگر احساسات عمیق و درد عشق است. شاعر از ناتوانی در ابراز عشق، رنج دل و تن، و تمایل به وصال معشوق سخن میگوید. تصاویری مانند «سرخه گِل» (گل سرخ) و «جیگرِ سوته» (جگر سوخته) نشاندهندهی عشقی پرالتهاب و پررنج است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند «جیگرِ سوته» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۷ - امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
من نتومّه ته عشق ره شه دل هَیتن ۱
دوستْ شه سرخه گِلْ سر وَنوشه پیتن
یا گروهْ گروهْ، گِلْ به گِلْ سرْ ریتنْ ۲
یا جیگرِ سوته ره به مشکْ آمیتن
خطّه آیینه خطا، یا مونگْ برابر ریتن ۳
من نتومّه ته عشق ره شه دل هَیتن ۱
دوستْ شه سرخه گِلْ سر وَنوشه پیتن
یا گروهْ گروهْ، گِلْ به گِلْ سرْ ریتنْ ۲
یا جیگرِ سوته ره به مشکْ آمیتن
خطّه آیینه خطا، یا مونگْ برابر ریتن ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۱۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - امیر گنه: حوری رَوِش، ماهِ تایونْ
گوهر بعدی:شماره ۸ - ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
