هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد دل، عشق و رنجهای عاطفی سخن میگوید. شاعر از آشفتگی خاطر، سینهای پر از آتش، دلِ بیقرار و آرزوهای سوزان خود میگوید و احساساتش را با تصاویری مانند تیر و آتش بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاهی دردناک است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر بهکاررفته (مانند تیر و آتش) ممکن است برای خوانندگان جوان ترسناک یا ناراحتکننده باشند.
شماره ۱۹۴ - تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
چشمِ خینْ شَنّه و سینه پرْ آتش بویی، ۱
دلِ بیخْ ره بندو، درد منقّش بویی
غذارهْ جگرِ خینها کردهْ، خشْ بویی، ۲
تا مه دلْ به گردِته پریوش بویی
تا جانْ به منهْ تَنْ در کشاکَش بویی، ۳
تا آرزویِ منْ سر آتش بُویی
دلْ آماجِ تیرِ ته پریوش بویی ۴
چشمِ خینْ شَنّه و سینه پرْ آتش بویی، ۱
دلِ بیخْ ره بندو، درد منقّش بویی
غذارهْ جگرِ خینها کردهْ، خشْ بویی، ۲
تا مه دلْ به گردِته پریوش بویی
تا جانْ به منهْ تَنْ در کشاکَش بویی، ۳
تا آرزویِ منْ سر آتش بُویی
دلْ آماجِ تیرِ ته پریوش بویی ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - یارَبْ بَخری ته اُوی زندگونی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - گُلدستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.