غزل ۶۵ - عشق تو قضای آسمانی است

عشق تو قضای آسمانی است
وصل تو بقای جاودانی است ۱

در سایهٔ زلف تو دل من
همسایهٔ نور آسمانی است ۲

بربود دلم کمند زلفت
حقا که مرا بدو گمانی است ۳

پیداست چو آفتاب کان دل
در سایهٔ زلف تو نهانی است ۴

عشق تو به جان خریدم ارچه
آتش همه جای رایگانی است ۵

هرچند بر آستان کویت
گردون به محل پاسبانی است ۶

دل جوئی کن که نیکوان را
دل جوئی رسم باستانی است ۷

خاقانی را به دولت تو
کار سخنان هزار کانی است ۸