هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییها و شگفتیهای طبیعت و عشق میپردازد. شاعر از خورشید، ماه، سایه و جمال سخن میگوید و احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق و درد هجران بیان میکند. همچنین، از عقل و خاموشی لعل معشوق و تأثیرات آن بر قلب خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۲۹۰ - در یک سخن آن همه عتیبش بین
در یک سخن آن همه عتیبش بین
در یک نظر این همه فریبش بین ۱
خورشید که ماه در عنان دارد
چون سایه دویده در رکیبش بین ۲
خاموشی لعل او چه میبینی
جماشی چشم پر عتیبش بین ۳
تا چشم نظاره زو خبر ندهد
هم نور جمال او حجیبش بین ۴
آن عقل که برد نام بالایش
سر چون سر خامه در نشیبش بین ۵
از درد جگر به شب ز هجرانش
ای بر دل من همه نهیبش بین ۶
روزی که حساب کشتگان گیرد
خاقانی را در آن حسیبش بین ۷
در یک نظر این همه فریبش بین ۱
خورشید که ماه در عنان دارد
چون سایه دویده در رکیبش بین ۲
خاموشی لعل او چه میبینی
جماشی چشم پر عتیبش بین ۳
تا چشم نظاره زو خبر ندهد
هم نور جمال او حجیبش بین ۴
آن عقل که برد نام بالایش
سر چون سر خامه در نشیبش بین ۵
از درد جگر به شب ز هجرانش
ای بر دل من همه نهیبش بین ۶
روزی که حساب کشتگان گیرد
خاقانی را در آن حسیبش بین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
گوهر بعدی:غزل ۲۹۱ - شب من دام خورشید است گوئی زلف یار است این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
