هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف زیباییهای طبیعت و صبحگاه میپردازد. شاعر از آواز پرندگان، بوی خوش صبح، و زیباییهای طبیعت سخن میگوید و از خواننده میخواهد که از این لحظات لذت ببرد. همچنین، در بخشهایی از شعر به مفاهیمی مانند مینوشی و مستی اشاره میشود که میتواند نماد رهایی از دغدغههای دنیوی باشد.
رده سنی:
18+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مینوشی و مستی نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
غزل ۳۹۲ - اذا ما الطیر غنت فیالصباح
اذا ما الطیر غنت فیالصباح
اجب داعی معاطاة الملاح ۱
هوا پر خندهٔ شیرین صبح است
بیار آن گریهٔ تلخ صراحی ۲
ارق فضلاتها فالارض عطلی
تحلیها بوشی او وشاح ۳
قبای صبح را مشکین زره زن
به موی زلف ترکان سلاحی ۴
سیر نوالدیک عن عینالسکاری
ویشدو کالسکاری و هو صباح ۵
صلاح از می سر رشته کند گم
صلائی درده ار مرد صلاحی ۶
کان الدار و الکاسات دارت
ریاض اللهو حفت بالاقاحی ۷
توئی تو راح را خاقانیا اهل
قفای عقل زن گر مرد راحی ۸
به شروان شاخ اخستان تیمن
تری سعدالسعود علیالنواحی ۹
اجب داعی معاطاة الملاح ۱
هوا پر خندهٔ شیرین صبح است
بیار آن گریهٔ تلخ صراحی ۲
ارق فضلاتها فالارض عطلی
تحلیها بوشی او وشاح ۳
قبای صبح را مشکین زره زن
به موی زلف ترکان سلاحی ۴
سیر نوالدیک عن عینالسکاری
ویشدو کالسکاری و هو صباح ۵
صلاح از می سر رشته کند گم
صلائی درده ار مرد صلاحی ۶
کان الدار و الکاسات دارت
ریاض اللهو حفت بالاقاحی ۷
توئی تو راح را خاقانیا اهل
قفای عقل زن گر مرد راحی ۸
به شروان شاخ اخستان تیمن
تری سعدالسعود علیالنواحی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۵۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۱ - دلم خاک تو شد گو باش من خون میخورم باری
گوهر بعدی:غزل ۳۹۳ - تعاطی الکاس من شان الصبوح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
