هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف قدرت و شکوه یک پادشاه یا قهرمان میپردازد. در این شعر، از تشبیهات و استعارات مختلفی مانند تیغ، گرز، نیزه و تاج استفاده شده است تا عظمت و توانایی این شخصیت را نشان دهد. همچنین، اشارههایی به عناصر طبیعت و اساطیر مانند سیمرغ و سلیمان وجود دارد که بر شکوه و اقتدار این شخصیت تأکید میکند.
رده سنی:
16+
این متن به دلیل استفاده از زبان پیچیده، تشبیهات و استعارات عمیق، و مفاهیم اساطیری و تاریخی، برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. درک کامل این متن نیاز به دانش ادبی و تاریخی نسبتاً بالایی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله
دست درافشان چو زی تیغ درفشان آورد
نسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد ۱
گرز او در قلعهٔ البرز زلزال افکند
چتر او در قبهٔ افلاک نقصان آورد ۲
گر نبات از دست راد او نما یابد همی
ز آب حیوان مایه در ترکیب حیوان آورد ۳
نیزهٔ چون مارش از بر چرخ ساید نیش او
ماهی گردون به دندان مزد دندان آورد ۴
هم به تیر و هم به تدبیر ار بخواهد هر زمان
بر سر خوان، بچهٔ سیمرغ بریان آورد ۵
هشت خلد مجلسش را نه فلک ده یازده
پنج وقت ار چار بنیاد خراسان آورد ۶
بس نپاید تا کمینه چاکر از درگاه او
تاجش از بغداد و سر بهر صفاهان آورد ۷
همچنان باشد که تاجی بر سر سلطان نهد
هر که زی او خلعتی از تخت سلطان آورد ۸
خود بهین سلطانی او دارد که سلطان قدر
هر زمان پیشش سر اندر خط فرمان آورد ۹
تا چه افزاید سلیمان را که بادی از هوا
پر مرغی را به تحفه زی سلیمان آورد ۱۰
باد را زو رخصه بادا تا ز خاک درگهش
توتیای چشم خاقانی به شروان آورد ۱۱
نسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد ۱
گرز او در قلعهٔ البرز زلزال افکند
چتر او در قبهٔ افلاک نقصان آورد ۲
گر نبات از دست راد او نما یابد همی
ز آب حیوان مایه در ترکیب حیوان آورد ۳
نیزهٔ چون مارش از بر چرخ ساید نیش او
ماهی گردون به دندان مزد دندان آورد ۴
هم به تیر و هم به تدبیر ار بخواهد هر زمان
بر سر خوان، بچهٔ سیمرغ بریان آورد ۵
هشت خلد مجلسش را نه فلک ده یازده
پنج وقت ار چار بنیاد خراسان آورد ۶
بس نپاید تا کمینه چاکر از درگاه او
تاجش از بغداد و سر بهر صفاهان آورد ۷
همچنان باشد که تاجی بر سر سلطان نهد
هر که زی او خلعتی از تخت سلطان آورد ۸
خود بهین سلطانی او دارد که سلطان قدر
هر زمان پیشش سر اندر خط فرمان آورد ۹
تا چه افزاید سلیمان را که بادی از هوا
پر مرغی را به تحفه زی سلیمان آورد ۱۰
باد را زو رخصه بادا تا ز خاک درگهش
توتیای چشم خاقانی به شروان آورد ۱۱
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۱
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۴ - دربارهٔ بیماری خود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۶ - در ستایش اتابک اعظم مظفر الدین قزل ارسلان عثمان بن ایلدگز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.