هوش مصنوعی:
شاعر از جفاها و بیمهریهای مداوم معشوق شکایت میکند و بیان میکند که در طول عمرش هیچ نشانهای از نیکی و مهربانی در او ندیده است. او معشوق را بیرحم و آزموده توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق مانند شکایت از بیمهری و جفا است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۲۹۰ - هر روز بود تو را جفایی نو نو
هر روز بود تو را جفایی نو نو
تا جامهٔ صبر من بدرد جو جو ۱
یک ذره ز نیکیت ندیدم همه عمر
بیرحم کسی تو آزمودم، رو رو ۲
تا جامهٔ صبر من بدرد جو جو ۱
یک ذره ز نیکیت ندیدم همه عمر
بیرحم کسی تو آزمودم، رو رو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - صد ساله ره است از طلب من تا تو
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
