هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و وفاداری سخن میگوید و بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از دلبستگی شدید خود به معشوق و رنجهایی که در این راه متحمل شده، سخن میگوید. او از معشوق میخواهد که از سرزنش و آزار او دست بردارد و به جای آن، با مهربانی و گذشت رفتار کند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۳۱۴ - دوستا گر دوستی گر دشمنی
دوستا گر دوستی گر دشمنی
جان شیرین و جهان روشنی ۱
در سر کار تو کردم دین و دل
انده جانست وان در میزنی ۲
برنیارم سر گرم در سرزنش
ساعتی صد بار در پای افکنی ۳
تا همی دانی که در کار توام
رغم را پیوسته در خون منی ۴
چند گویی خونت اندر گردنت
بس به سر بیرون مشو گر کردنی ۵
با منت چندین چه باید کارزار
چون مصاف من ببوسی بشکنی ۶
چون فلک با انوری توسن نگشت
مردمی کن درگذر زین توسنی ۷
جان شیرین و جهان روشنی ۱
در سر کار تو کردم دین و دل
انده جانست وان در میزنی ۲
برنیارم سر گرم در سرزنش
ساعتی صد بار در پای افکنی ۳
تا همی دانی که در کار توام
رغم را پیوسته در خون منی ۴
چند گویی خونت اندر گردنت
بس به سر بیرون مشو گر کردنی ۵
با منت چندین چه باید کارزار
چون مصاف من ببوسی بشکنی ۶
چون فلک با انوری توسن نگشت
مردمی کن درگذر زین توسنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۳ - باز آهنگ بلایی میکنی
گوهر بعدی:غزل ۳۱۵ - در حسن قرین نوبهار آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
