غزل ۱۰۰ - صورت او را ز معنی آشنایی با دلست

صورت او را ز معنی آشنایی با دلست
ورنه صورتها بسی دانم که از آب و گلست ۱

صورت بت کافری باشد پرستیدن ولی
بت پرست ار معنی بت بازیابد واصلست ۲

هر که او را دیده‌ای باشد، شناسد صورتی
کار صورت سهل باشد، ره به معنی مشکلست ۳

ما نظر با روی او از راه معنی کرده‌ایم
آنکه ما را بستهٔ صورت شناسد غافلست ۴

چون دلی داری، به دلداری فرو بندش روان
ور نداری، رو، که ما را این حکایت با دلست ۵

گر فقیه از عشق منعت می‌کند،مشنو،که او
سالها تحصیل کرد و هم چنان بی‌حاصلست ۶

طالبان عشق را دیوانه می‌گویند خلق
و آنکه در وی نیست عشقی، من نگویم: عاقلست ۷

ترک عشق و باده خوردن چون توان کرد؟ ای سبک
تا گرانی چند گویندم که: مردی فاضلست ۸

اوحدی، اقبال می‌جویی، رخش را قبله ساز
هر که او مقبول این درگاه گردد مقبلست ۹