غزل ۳۱۷ - گر نقش روی خوب تو بر منظری کنند

گر نقش روی خوب تو بر منظری کنند
او را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند ۱

از حیرت جمال تو در چشم عاشقان
چندان نظر نماند، که بر دیگری کنند ۲

بی‌زیوری چو فتنهٔ شهرست روی تو
خود رستخیز باشد ارش زیوری کنند ۳

برگشتن از حضور تو ممکن نمی‌شود
بگذار تا بکشتن من محضری کنند ۴

من دور ازین طرف نتوانم شدن به قصد
بر قصد من به هر طرف ار لشگری کنند ۵

گر نقش چینیان بدو پیکر رسد ز چین
مشکل گمان برم که چنین پیکری کنند ۶

خاک در تو بر سر من کن، که عار نیست
هم خاک کوی دوست اگر بر سری کنند ۷

این جورها، اگر تو مسلمانی، ای پسر
هرگز روا مدار که: بر کافری کنند ۸

از من مپیچ روی، که عیبی نداشتند
شاهان، گر التفات سوی چاکری کنند ۹

ای اوحدی، گرت هوس دلبران کند
دل برجفا بنه، که وفا کمتری کنند ۱۰