غزل ۳۵۱ - هر که او بیدق این عرصه شود شاه شود

هر که او بیدق این عرصه شود شاه شود
وانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود ۱

راز خود با دل هر ذره همی گوید دوست
تا ازین واقعه خود جان که آگاه شود؟ ۲

به حقیقت همه پروانهٔ‌شمع رخ اوست
روی خوبان جهان، گر به مثل ماه شود ۳

گر چه بر راه دلم دام نهد از سر زلف
زان رسنها، دلم آن نیست، که در چاه شود ۴

لبش از کام دلی دور نباشد، لیکن
نادر آید به کف آن دولت و ناگاه شود ۵

حیرتش هر نفس آهیم بر آرد ز جگر
ترسم آیینهٔ دل در سر این آه شود ۶

با مراد دل معشوق همی باید ساخت
کار عاشق، به نوا، خواه نشد، خواه شود ۷

کاه باید که بنازد که خریداری یافت
کهربا را چه تفاخر که پی کاه شود ۸

هر که دانست حکایت نتوانست از وی
عارفان را سخن اینجاست که کوتاه شود ۹

اوحدی، بر درش افتادگی از دست مده
زانکه افتادگی اینجا مدد جاه شود ۱۰