هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از شراب، موسیقی، عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او از مستی عشق و نادیده گرفتن عیوب توسط دیگران می‌گوید و از خداوند طلب یاری می‌کند. همچنین، شاعر به زیبایی‌های طبیعت و معشوق اشاره کرده و از غربت و شکستگی خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

غزل ۴۱ - ساقی سیمبر بیار شراب

ساقی سیمبر بیار شراب
مطرب خوش نوا بساز رباب

مست عشقیم عیب ما مکنید
فاتقوا الله یا اولی الالباب

عقل چون دید اهل میکده را
گفت طوبی لهم و حسن مب

بی گل روی او چرا یکدم
نشود چشم من تهی ز گلاب

همچو خالش که دید در بستان
باغبانی نشسته بر سر آب

چشم او جز بخواب نتوان دید
گر چه بی او خیال باشد خواب

لب و گفتار و زلف و عارض اوست
باده و شکر و شب و مهتاب

همچو چشمش کسی نشان ندهد
جادوئی مست خفته در محراب

در غریبی شکسته شد خواجو
آن غریب شکسته را دریاب
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۰ - ای خط سبز تو همچون برگ نیلوفر در آب
گوهر بعدی:غزل ۴۲ - ای جان من به یاد لبت تشنه بر شراب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.