هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، ساقی را به دلیل لطف و زیبایی‌اش ستایش می‌کند. شاعر از عشق و مستی می‌گوید و از ساقی می‌خواهد که وعده‌ای به او بدهد، حتی اگر این وعده نادرست باشد. شعر پر از تصاویر زیبا و استعاره‌های لطیف است که عشق و زیبایی ساقی را توصیف می‌کنند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

غزل ۶ - سر به سر از لطف جانی ساقیا

سر به سر از لطف جانی ساقیا
خوشتر از جان چیست؟ آنی ساقیا ۱

میل جان‌ها جمله سوی روی توست
رو، که شیرین دلستانی ساقیا ۲

زان به چشم من درآیی هر زمان
کز صفا آب روانی ساقیا ۳

از می عشق ار چه سرمستی، مکن
با حریفان سرگرانی ساقیا ۴

وعده‌ای می‌ده، اگر چه کج بود
کز بهانه در گمانی ساقیا ۵

بر لب خود بوسه ده، آنگه ببین
ذوق آب زندگانی ساقیا ۶

از لطافت در نیابد کس تو را
زان یقینم شد که جانی ساقیا ۷

گوش جان‌ها پر گهر شد، زانکه تو
از سخن در می‌چکانی ساقیا ۸

در دل و چشمم ز حسن و لطف خویش
آشکارا و نهانی ساقیا ۹

نیست در عالم عراقی را دمی
بر لب تو کامرانی ساقیا ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵ - ندیدم در جهان کامی دریغا
گوهر بعدی:غزل ۷ - ای ز فروغ رخت تافته صد آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.