هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس غفلت و خوابآلودگی در زندگی سخن میگوید و با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سیلاب، سبزه، ماهی و آب، حالت بیخودی و رخوت خود را بیان میکند. او به دنبال آرامش در گوشهی عزلت است و از شتاب زندگی فرار میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۳ - از فسون عالم اسباب خوابم میبرد
از فسون عالم اسباب خوابم میبرد
پیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد ۱
سبزهٔ خوابیده را بیدار سازد آب و من
چون شوم مست از شراب ناب خوابم میبرد ۲
از سرم تا نگذرد می، کم نگردد رعشهام
همچو ماهی در میان آب خوابم میبرد ۳
در مقام فیض، غفلت زور میآرد به من
بیشتر در گوشهٔ محراب خوابم میبرد ۴
نیست غیر از گوشهٔ عزلت مرا جایی قرار
در صدف چون گوهر سیراب خوابم میبرد ۵
غفلت من از شتاب زندگی خواهد فزود
رفته رفته زین صدای آب خوابم میبرد ۶
دارد از لغزش مرا صائب گرانی بینصیب
در کف آیینه چون سیماب خوابم میبرد ۷
پیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد ۱
سبزهٔ خوابیده را بیدار سازد آب و من
چون شوم مست از شراب ناب خوابم میبرد ۲
از سرم تا نگذرد می، کم نگردد رعشهام
همچو ماهی در میان آب خوابم میبرد ۳
در مقام فیض، غفلت زور میآرد به من
بیشتر در گوشهٔ محراب خوابم میبرد ۴
نیست غیر از گوشهٔ عزلت مرا جایی قرار
در صدف چون گوهر سیراب خوابم میبرد ۵
غفلت من از شتاب زندگی خواهد فزود
رفته رفته زین صدای آب خوابم میبرد ۶
دارد از لغزش مرا صائب گرانی بینصیب
در کف آیینه چون سیماب خوابم میبرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۱۰۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲ - جویای تو با کعبهٔ گل کار ندارد
گوهر بعدی:غزل ۵۴ - مکتوب من به خدمت جانان که میبرد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
