هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنجی است که شاعر به خاطر عشق یا دوستش متحمل شده است. او احساس میکند که روزگار نیز درد دارد و این درد را به پای معشوق ریخته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و درد و رنج بیان شده در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۳۸ - تا پای تو رنجه گشت و با درد بساخت
تا پای تو رنجه گشت و با درد بساخت
مسکین دل رنجور من از درد گداخت ۱
گویا که ز روزگار دردی دارد
این درد که در پای تو خود را انداخت ۲
مسکین دل رنجور من از درد گداخت ۱
گویا که ز روزگار دردی دارد
این درد که در پای تو خود را انداخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷ - تا زلف تو شاه گشت و رخسار تو تخت
گوهر بعدی:رباعی ۳۹ - مجنون تو کوه را ز صحرا نشناخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
