هوش مصنوعی:
شاعر از دل خود میخواهد که درد فراق را پنهان کند و در سکوت رنج بکشد. او توصیه میکند که نالههایش را به گونهای سر دهد که کسی نشنود و آتش غمش را چنان بسوزاند که دودی از آن برنخیزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و درد فراق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'خرقهٔ خونآلود' و 'برنیاید دودت' برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است نامفهوم باشد.
رباعی ۴۸ - ای دل چو فراقش رگ جان بگشودت
ای دل چو فراقش رگ جان بگشودت
منمای به کس خرقهٔ خون آلودت ۱
مینال چنانکه نشنوند آوازت
میسوز چنانکه برنیاید دودت ۲
منمای به کس خرقهٔ خون آلودت ۱
مینال چنانکه نشنوند آوازت
میسوز چنانکه برنیاید دودت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۷ - از نخل ترش بار چو باران می ریخت
گوهر بعدی:رباعی ۴۹ - آن یار که عهد دوستداری بشکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
