غزل ۸۵ - کمر به کین تو ای دل چو یار جانی بست

کمر به کین تو ای دل چو یار جانی بست
طمع مدار که دیگر کمر توانی بست ۱

به بزم وصل قدم چون نهم که عصمت او
گشود دست و مرا پای کامرانی بست ۲

دری که دیده بروی دلم گشود این بود
که عشق آمد و درهای شادمانی بست ۳

گز از خماردهم جان عجب مدار ای دل
که ساقی از لب من آب زندگانی بست ۴

رخ از دریچهٔ معنی نمود آن که به ناز
میان حسن و نظر سدلن ترانی بست ۵

شکست ساغر دل را به صد ملامت و باز
به دستیاری یک عشوهٔ نهائی بست ۶

به نیم معذرتی آن هم از زبان فریب
در هزار شکایت ز نکته دانی بست ۷

چو گرد قصد نگه کار غیر ساخت نخست
که چشم او به فریب از نگاهبانی بست ۸

به عرض عشق نهان محتشم زبان چو گشود
میانهٔ من و او راه همزبانی بست ۹