هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساسات خود در مورد عشق و دوری از معشوق سخن میگوید. او از ناتوانی در حضور در مجلس معشوق و رنج دوری مینالد، اما همچنان امیدوار است. تصاویری مانند فانوس، شمع، و پروانه برای توصیف رابطه عاشقانه استفاده شدهاست. شاعر از تلاشهای بیثمر دل و گریههای بیفایده میگوید و در نهایت به عشق همراه با هجران اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیدهای است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۰ - گرچه بر رویم در لطف از توجه بازداشت
گرچه بر رویم در لطف از توجه بازداشت
تا توانست از درم بیرون به حکم نازداشت ۱
جراتم با آن که بیدهشت به صحبت میدواند
دور باش مجلس خاصم بر آن در بازداشت ۲
بزم شد فانوس و جانان شمع و دل پروانهای
کز برون خد را بگرد شمع در پرواز داشت ۳
دل که در بزمش به حیلت دخل نتوانست کرد
گریه بر خواننده عقل حیل پرداز داشت ۴
شد نصیب من که صید لاغرم اما ز دور
در کمان هر تیر کان ترک شکارانداز داشت ۵
بر رخم محرومی صحبت در امید بست
خاصه آن صحبت که وی با محرمان راز داشت ۶
محتشم کز قرب روز افزون تمام امید بود
کی خبر زین عشق هجر انجام وصل آغاز داشت ۷
تا توانست از درم بیرون به حکم نازداشت ۱
جراتم با آن که بیدهشت به صحبت میدواند
دور باش مجلس خاصم بر آن در بازداشت ۲
بزم شد فانوس و جانان شمع و دل پروانهای
کز برون خد را بگرد شمع در پرواز داشت ۳
دل که در بزمش به حیلت دخل نتوانست کرد
گریه بر خواننده عقل حیل پرداز داشت ۴
شد نصیب من که صید لاغرم اما ز دور
در کمان هر تیر کان ترک شکارانداز داشت ۵
بر رخم محرومی صحبت در امید بست
خاصه آن صحبت که وی با محرمان راز داشت ۶
محتشم کز قرب روز افزون تمام امید بود
کی خبر زین عشق هجر انجام وصل آغاز داشت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۹ - تیر او تا به سرا پردهٔ دل ماوا داشت
گوهر بعدی:غزل ۱۲۱ - آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.