هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه، به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از زلف و عارض معشوق، بوی خوش او، و تأثیرات عشق بر خود سخن میگوید. همچنین، از تشبیهات زیبا مانند مقایسه موی معشوق با نافه آهو و اشاره به تلخی عشق استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و تشبیهات شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تلخی عشق و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۱۸۷ - بهتر است از هرچه دهقان در چمن میپرورد
بهتر است از هرچه دهقان در چمن میپرورد
آن چه آن نازک بدن در پیرهن میپرورد ۱
زان دو زلف و عارضم پیوسته در حیرت کنون
بیضهٔ خورشید را زاغ و زغن میپرورد ۲
نافه دارد بوئی از زلفت که بهر احترام
ایزدش در ناف آهوی ختن میپرورد ۳
هست شیرین را درین خمخانه از حسرت دریغ
بادهٔ تلخی که بهر کوه کن میپرورد ۴
بهرهای از دامنم خار است از آن گل پیرهن
گرد خرمن بین که اندر گل سمن میپرورد ۵
میدهد از اشگ سرخم آب تیغ خویش را
تشنهٔ خون مرا از خون من میپرورد ۶
عشق در هر آب و گل حالی دگر دارد از آن
محتشم جان میگدازد غیر تن میپرورد ۷
آن چه آن نازک بدن در پیرهن میپرورد ۱
زان دو زلف و عارضم پیوسته در حیرت کنون
بیضهٔ خورشید را زاغ و زغن میپرورد ۲
نافه دارد بوئی از زلفت که بهر احترام
ایزدش در ناف آهوی ختن میپرورد ۳
هست شیرین را درین خمخانه از حسرت دریغ
بادهٔ تلخی که بهر کوه کن میپرورد ۴
بهرهای از دامنم خار است از آن گل پیرهن
گرد خرمن بین که اندر گل سمن میپرورد ۵
میدهد از اشگ سرخم آب تیغ خویش را
تشنهٔ خون مرا از خون من میپرورد ۶
عشق در هر آب و گل حالی دگر دارد از آن
محتشم جان میگدازد غیر تن میپرورد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۶ - دی باد چو بوی تو ز بزم دگر آورد
گوهر بعدی:غزل ۱۸۸ - اگر لطفت ز پای اشک و آهم شعله برگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
