هوش مصنوعی: این متن شعری است که توصیفی ظریف و پرتصویر از یک شخصیت باوقار و جذاب ارائه می‌دهد. با استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات زیبا، مانند مقایسه فرد به سرو و گل، حالات و ویژگی‌های ظاهری و باطنی او را به تصویر می‌کشد. همچنین، به احساسات شاعر نسبت به این شخصیت و تأثیرات عمیق عشق و محبت اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۲۷ - آمد ز خانه بیرون در بر قبای زرکش

آمد ز خانه بیرون در بر قبای زرکش
بر زر کشیده خفتان شاهانه بسته ترکش ۱

سرو از قبا گران بار گل از هوا عرق ریز
رنگ از حیا دگرگون زلف از صبا مشوش ۲

در سر هوای جولان بر لب نشان باده
غالب نشاط خندان شیرین مذاق سرخوش ۳

هنگام ترکتازش طاقست در نظرها
آن چین زدن بر ابرو وان هی زدن بر ابرش ۴

آن کز نهیبش آتش شد بر خلیل گلزار
در باغ روی او داد گل را مزاج آتش ۵

دل وحشی است بندی من از علاقهٔ او
با شیر در سلاسل با مرگ در کشاکش ۶

از صیقل محبت کانهم ز پرتو اوست
طبعی است محتشم را کائینه ایست بی‌غش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۲۶ - خموشیت گره افکند در دل همه کس
گوهر بعدی:غزل ۳۲۸ - شبی که می‌فکند بی تو در دلم الم آتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.