هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر حکایت دارد. شاعر از جمال و ابهت معشوق، تأثیرات عاطفی و معنوی او بر خود و احساس یگانگی با معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۴۵۶ - مرا صید افکنی زد زخم و بند افند در گردن

مرا صید افکنی زد زخم و بند افند در گردن
به ابروی کمان دار و به گیسوی کمند افکن ۱

هم از تندی هم از تمکینش تا آگه شوی بنگر
محرف بستن تیغ و ملایم راندن توسن ۲

سر آن شمع فانوس حیا گردم که از شوخی
به جان خلق آتش در زند چون برزند دامن ۳

به آن رخسار گندم‌گون جمالت راست بازاری
که قرص آفتاب آنجا نمی‌ارزد به یک ارزن ۴

تو هرجا بگذری از سینه‌ها آتش برافروزی
برآید بوی یک گلشن ولی با دود صد گلخن ۵

ز بس کز اتحاد معنوی آمیختم با تو
نمی‌دانم در آغوش خیالت کاین توئی یا من ۶

نخواهد مرد تا حشر ای همایون کوکب تابان
چراغ محتشم کز پرتو مهر تو شد روشن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۵ - چو نتوانم به مردم قصه آن بی‌وفا گویم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۷ - پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.