غزل ۴۷۸ - گفتمش دم به دم آزار دل زار مکن

گفتمش دم به دم آزار دل زار مکن
گفت اگر یار مکنی شکوه ز آزار مکن ۱

گفتمش چند توان طعنه ز اغیار شنید
گفت از من بشنو گوش باغیار مکن ۲

گفتم از درد دل خویش به جانم چه کنم
گفت تا جان شودت درد دل اظهار مکن ۳

گفتم آن به که سر خویش فدای تو کنم
از میان تیغ برآورد که زنهار مکن ۴

گفتمش محتشم دلشده را خوار مدار
گفت خورد از پی عزت او خوار مکن ۵