غزل ۵۲۱ - صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو

صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو
ضبط تو دید و جست برون از کمند تو ۱

ای پای تا به سر چونی قند دلپسند
افغان که طعمهٔ مگسانست قند تو ۲

دست مرا که ساخته‌ای زیر دست غیر
کوتاه به ز میوهٔ نخل بلند تو ۳

چند افکنی در آتش سوزان دل مرا
هست این سیاه روز دل من پسند تو ۴

ای مادر زمانه ببین کز خلاف عهد
با من چه می‌کند خلف ارجمند تو ۵

دل برگرفتی ز تو جانا اگر بدی
در سینهٔ من آن دل هجران پسند تو ۶

تلخی مکن که خنده نگهداشتن به زور
می‌بارد از لب و دهن نوشخند تو ۷

امروز کو که باز بتر بیندت به من
بدگوی من که دوش همی داد پند تو ۸

چون محتشم بسی ز ندامت بسر زدم
دستی که می‌زدم به عنان سمند تو ۹