هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و مستی و شوریدگی سخن می‌گوید. او از دردها و زخم‌های عشق شکایت دارد و از توبه‌های پیاپی و بازگشت به مستی می‌گوید. همچنین، از بی‌قراری و شوریدگی خود مانند مجنون یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و اشاره به مستی و شوریدگی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.

غزل ۵۷۲ - شوق می‌گرداندم بر گرد شمع سرکشی

شوق می‌گرداندم بر گرد شمع سرکشی
همتی یاران که خود را میزنم برآتشی ۱

همچو خاشاکی که بادش در رباید ناگهان
خواهد از جاکندنم جولان تازی ابرشی ۲

ناوکی کامروز دارم این قدرها زخم ازو
خواهد آوردن قضا فرد ابروان از ترکشی ۳

توبه‌های مستی عشقم خطر دارد که باز
پیش لب آورده دورانم شراب بی‌غشی ۴

باده‌ای کامروز دارد سرخوشم از بوی خود
هوش فردا کی گذارد در چو من دریاکشی ۵

از می لطفش چو نزدیکان جهانی جرعه کش
من چو دوران چاشنی از جام استغنا چشی ۶

از وثاق محتشم فردا برون خواهد دوید
خانه‌سوزی در شهر افکنی مجنون وشی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۷۱ - توسن حسن کرده زین طفل غیور سرکشی
گوهر بعدی:غزل ۵۷۳ - نکشد ناز مسیح آن که تو جانش باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.