هوش مصنوعی: این متن شعری از حافظ است که در آن به دوستی، دوری از دشمنی، اهمیت شب‌های صحبت و دوستی، و گذر عمر اشاره می‌شود. شاعر از عشق و رابطه‌ی عاشقانه نیز سخن می‌گوید و به زیبایی‌های طبیعت و عمر کوتاه انسان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و دوستی ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۱۱۵ - درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد ۱

چو مهمان خراباتی به عزت باش با رندان
که درد سر کشی جانا گرت مستی خمار آرد ۲

شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما
بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد ۳

عماری دار لیلی را که مهد ماه در حکم است
خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد ۴

بهار عمر خواه ای دل وگرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هزار آرد ۵

خدا را چون دل ریشم قراری بست با زلفت
بفرما لعل نوشین را که زودش باقرار آرد ۶

در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه سر حافظ
نشیند بر لب جویی و سروی در کنار آرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۷۵۱
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۴ - همای اوج سعادت به دام ما افتد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۶ - کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.