غزل ۴۹ - ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما

ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما
تا مدعی بمیرد از جان فشانی ما ۱

گر در میان نباشد پای وصال جانان
مردن چه فرق دارد با زندگانی ما ۲

ترک حیات گفتیم کام از لبش گرفتیم
الحق که جای رشک است بر کامرانی ما ۳

سودای او گزیدیم جنس غمش خریدیم
یا رب زیان مبادا در بی زیانی ما ۴

در عالم محبت الفت بهم گرفته
نامهربانی او با مهربانی ما ۵

در عین بی‌زبانی با او به گفتگوییم
کیفیت غریبی است در بی زبانی ما ۶

صد ره ز ناتوانی در پایش اوفتادیم
تا چشم رحمت افکند بر ناتوانی ما ۷

تا بی‌نشان نگشتیم از وی نشان نجستیم
غافل خبر ندارد از بی‌نشانی ما ۸

اول نظر دریدیم پیراهن صبوری
آخر شد آشکارا راز نهانی ما ۹

تا وصف صورتش را در نامه ثبت کردیم
مانند اهل دانش پیش معانی ما ۱۰

تدبیرها نمودیم در عاشقی فروغی
کاری نیامد آخر از کاردانی ما ۱۱