غزل ۶۳ - یک اشارت ز تو بر قتل جهان بسیار است

یک اشارت ز تو بر قتل جهان بسیار است
در کمینی که تویی تیر و کمان بیکار است ۱

من و اوصاف تو تا شغل قلم تحریر است
من و تحسین تو تا کار زبان گفتار است ۲

بر سیمین تو را از زر خالص ننگ است
رخ رخشان تو را از مه تابان عار است ۳

عاشق روی تو از سر چمن دلتنگ است
ساکن کوی تو از باغ جنان بیزار است ۴

کافر عشقم اگر از پی تسبیح روم
تا به دستم ز سر زلف بتان زنار است ۵

سر ما و قدم مغبچهٔ باده فروش
تا ز مینای می و دیر مغان آثار است ۶

روشنت گردد اگر خال و خطش را بینی
که چرا روز فراق و شب هجران تار است ۷

قیمت خاطر مجموع فروغی داند
که از آن زلف پراکنده پریشان کار است ۸