هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به بیان احساسات عاشقانه و دردهای عشق می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند زلف، چشم، تیر و کمان برای توصیف حالات عاشقانه استفاده کرده و به عدم توجه معشوق به عاشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'خون مردم' و 'تیغ' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

غزل ۴۷۵ - گرد مه خط سیهکار نداری، داری

گرد مه خط سیهکار نداری، داری
روز روشن به شب تار نداری، داری ۱

صنعت دلکش داود ندانی، دانی
زره از طرهٔ طرار نداری، داری ۲

زلف رام دام دل‌آویز نسازی، سازی
فکر دلهای گرفتار نداری، داری ۳

صف دلها همه از تیر ندوزی، دوزی
خم ابروی کمان دار نداری، داری ۴

خون مردم همه بر خاک نریزی، ریزی
چشم سر مست دل آزار نداری، داری ۵

بی دلان را همه رنجور نخواهی، خواهی
عاشقان را همه بیمار نداری، داری ۶

چشم صاحب نظر از سحر نبندی، بندی
چشم افسونگر سحار نداری، داری ۷

پی خون ریزی عشاق نکوشی، کوشی
سپه غمزه خونخوار نداری، داری ۸

بر فلک توسن اقبال نتازی، تازی
بر قمر عقرب جرار نداری، داری ۹

جام می از کف اغیار ننوشی، نوشی
سر خونخواریم ای یار نداری، داری ۱۰

بر فروغی ز جفا تیغ نیازی، یازی
قصد یاران وفادار نداری، داری ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۷۴ - این چه دامی است که از سنبل مشکین داری
گوهر بعدی:غزل ۴۷۶ - زان فشانم اشک در هر رهگذاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.