غزل ۲۰ - مرا ز وصل تو حاصل به جز تمنا نیست

مرا ز وصل تو حاصل به جز تمنا نیست
خیال زلف تو بستن خلاف سودا نیست ۱

وفا ز عهد تو میجست دوش خاطر من
جواب داد که خود این متاع با ما نیست ۲

بسی بگفتمت ایدوست هست رای منت
دهان ز شرم فرو بسته‌ای همانا نیست ۳

هزار بوسه ز لب وعده کرده‌ای و یکی
نمیدهی و مرا زهرهٔ تقاضا نیست ۴

چو دور دور رخ تست خاطری دریاب
که کار بوالعجبیهای چرخ پیدا نیست ۵

ز میهمان خیالت چو شرمسارم از آنک
جز آب چشم و کباب جگر مهیا نیست ۶

به طعنه گفتی کز ما دریغ داری جان
مگر مگوی خدا را عبید از آنها نیست ۷