غزل ۲۶ - دلی که بستهٔ زنجیر زلف یاری نیست

دلی که بستهٔ زنجیر زلف یاری نیست
به پیش اهل نظر هیچش اعتباری نیست ۱

سری که نیست در او کارگاه سودائی
به کارخانهٔ عیشش سری و کاری نیست ۲

ز عقل برشکن و ذوق بیخودی دریاب
که پیش زنده دلان عقل در شماری نیست ۳

ملامت من مسکین مکن که در ره عشق
به دست عاشق بیچاره اختیاری نیست ۴

دگر مگوی که هر بحر را کناری هست
از آنکه به جز غم عشق را کناری نیست ۵

ز شوق زلف بتان بیقرار و سرگردان
منم که مثل من آشفته روزگاری نیست ۶

اگر ز مستی و رندی عبید را عاریست
مرا از این دو صفت هیچ عیب و عاری نیست ۷