غزل ۲۸ - سر نخوانیم که سودا زدهٔ موئی نیست

سر نخوانیم که سودا زدهٔ موئی نیست
آدمی نیست که مجنون پری‌روئی نیست ۱

هرگز از بند و غم آزاد نگردد آن دل
که گرفتار کمند سر گیسوئی نیست ۲

قبله‌ام روی بتانست و وطن کوی مغان
به از این قبله‌ام و خوشتر از این کوئی نیست ۳

کس مرا از دل سرگشته نشانی ندهد
عجب از معتکف گوشهٔ ابروئی نیست ۴

میتوان دامن وصلت به کف آورد ولی
ای دریغا که مرا قوت بازوئی نیست ۵

هر مرض دارو و هر درد علاجی دارد
زخم تیر مژه را مرهم و داروئی نیست ۶

سر موئی نتوان یافت بر اعضای عبید
که در او ناوکی از غمزهٔ جادوئی نیست ۷